[EGOT] Sub-Event: 05 Tales of Yore

posted on 21 May 2014 00:18 by mosaicx

 

[EGOT] Sub-Event: 05 Tales of Yore


 

 

 มังกรที่น่าเกรงขามร่วงลงมายังพื้นน้ำก่อนจะหายไปกับฟองคลื่น ค่ำคืนที่น่าเบื่อหน่ายของสองนายบ่าวเริ่มด้วยเรื่องของมังกรและดาบเหล็กกล้าของวาลีเรีย 

         "นิทานหลอกเด็ก"

         "เจ้าไม่เชื่อหรือ?" 

          เขายักไหล่ ไม่ได้ตอบว่าเชื่อหรือไม่ แต่แค่ไม่สนใจ และไม่ได้อยากรู้อะไรนัก เขาขัดดาบของตน บทสนทนานั้นวนที่เรื่องเล่า ที่เขาไม่ได้อยากฟัง แต่ก็ยอมเป็นผู้ฟังที่ดีพอในเวลานั้น ก่อนที่มันจะจบลงด้วยปัญหาโลกแตกอย่างเรื่องผู้หญิง

          "เจ้าคิดถึงนาง"

          ".............. "

          เอดาไม่อยากตอบ บางอย่างลาเวนก็รู้ดีเกินไป หลังเกิดสงครามหมอนเพื่อเค้นความจริง เป็นเอดาที่รับเคราะห์ต้องจัดการกับบานกระจกที่แตกไป ลมพัดแรง หน้าต่างและเปลวเทียนต่างสั่นไหว ก่อนดับลงไปเพราะแรงลม ค่ำคืนในเมืองหนาวเป็นสิ่งที่รบกวนการหลับใหล และที่ยิ่งน่ารำคาญจนรู้สึกแย่คืออาการครั่นเนื้อตัวอยากดันคนครองเตียงให้ตกลงไป ถ้าไม่ติดว่าลาเวนดันมีสถานะคั่นกลาง ทั้งมีไดร์วูฟตัวเขื่องนอนเป็นศิลาปกป้อง เขาสาบานเลยว่าคงได้ลงมือไปแล้วแน่นอน

         ลาเวนเดียร์ สโนว์ ครองที่นอนเขาอย่างโหดร้ายด้วยเหตุผลง่ายๆ คือเขาแย่งที่ไม่ทัน ในขณะที่อีกเตียงเจ้าลูน่าหมาป่าโลกันต์สีขาวราวหิมะก็จับจอง และส่งเสียงขู่ไม่ให้เขาได้เข้าไปใกล้พอ จนเมื่อเสียงลมหายใจของนายบ่ายเริ่มนิ่ง  เขารู้ว่ามันไม่ได้หลับสนิทหรอก หมาป่าตัวนี้ไม่เคยหลับสนิท หากนายของมันยังไม่ปลอดภัย

         ชายหนุ่มมองหมาป่าหนึ่งตัวกับเจ้าของของมัน เป็นเวลานานแล้วที่เดินทางออกมาจากวินเทอร์เฟล นานพอที่จะทำให้เขาสนิทกับลูกนอกสมรสของท่านลอร์ดนายตน

         เอดาขันกับความคิดของเขา

         สนิท?

         มันไม่ได้เป็นแบบนั้น สถานะนายบ่าวมีอยู่และเขาไม่คิดเปลี่ยนมัน แม้เขาจะไม่ใช่คนที่จงรักภักดีมากมายเท่าใครหลายคน แต่ก็ไม่ได้คิดคดหักหลัง

         คนละทิ้งหน้าที่ย่อมสมควรถูกตัดหัว

         คืนนี้อากาศหนาว เอดาไม่อาจข่มตาหลับลงไปได้โดยง่าย ยิ่งเมื่อเตียงของเขาถูกผู้ร่วมทางยึด เขาแทบไม่ต้องคิด มือจับผ้าห่มก่อนปูพื้นต่างเตียง แล้วเอนตัวลงนอน หัวไม่ต้องถึงหมอน ชายหนุ่มก็ไม่หลับ พื้นไม้มีกลิ่น สาบ กลิ่นเหล้าลอยคลุ้งบอกว่าเขานอนอยู่ที่ไหน

         โรงเตี๊ยมแห่งนี้ไม่จัดว่าดีเลิศ มันหยาบ และเถื่อนจนดูน่าใจหาย ตรงข้ามโรงเตี๊ยมเป็นซ่อง อีกหน่อยเขาคงได้เข้าไปใช้บริการ สาวน้อยหน้าหวานที่เขินอายตอนเช้า แต่มาแพศยาตอนกลางคืนมีให้เห็นถมไปกับจริตหญิงสาวแดนค่ำคืน

         เอดาพยายามพลิกตัวหาท่าที่นอนง่ายที่สุดกับพื้นไม้ที่เย็นและมีเสี้ยนพร้อมตำหลัง แต่เมื่อพยายามทำก็เหมือนยิ่งทำให้ตัวเองนอนไม่หลับมากกว่าเดิม ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นมาแล้วเดินไปหยิบม้วนตำราของลาเวนมาเปิดอ่าน ครั้นแล้วก็เดินลงไปพร้อมมัน เพื่อลงไปอ่านที่ๆ มีแสงไฟ

         บาร์ยัง เปิดอยู่ แสงไฟของตะเกียงไหวนิดตามแรงลมที่ปะทะ เอดานั่งลงบนม้านั่งผุพัง มันไม่หักโค่นทันทีที่เขานั่งนั้นนับว่าโชคดี แก้วเหล้าถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะ เศษเงินของเขาโดนมืออวบอ้วนคว้าไปอย่างรวดเร็ว เอดาไม่คิดติดใจ เรื่องพรรค์นี้ชินชาจนน่าขัน เขาเปิดอ่านตำรา มังกรในรูปภาพช่างดูน่าหัวเราะยามต้องแสงไฟ

         ริมฝีปากของเอดาขยับเบาๆ อ่านท่องไปทีละคำ มันเป็นนิสัยส่วนตัวที่เวลาอ่านต้องออกเสียงบ้าง กันตัวเองประสาทกิน ยิ่งไม่มีตาข้างขวา ดูเหมือนจะลำบากไปอีกนิด แต่ช่างมัน หูเขายังใช้ได้และตาข้างซ้ายยังชัดเจน  มันไม่มีอะไรเป็นปัญหา นัยน์ตาสีฟ้าเข้มใสมองดูรูปมังกรสามหัว มันเป็นตราของตระกูลใดไปไม่ได้

         ทาร์แกเรียน

         หลังการสิ้นพระชนม์ขององค์ราชา ทางที่ผ่านมามีหลากหลายอารมณ์ทั้งเสียใจ ทั้งยินดี และเฉยเมย ความตายของราชาไม่ใช่ปัญหาของประชาชน แต่มันจะเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือสิ่งที่เอดารู้

         ราชาไม่ใช่พวกคนดี คนมาอยู่บนบัลลังก์ไม่แกร่งจริง คงนั่งบนนั้นยาก และการที่เขาตายไป ย่อมมีคนใหม่มาแทน แต่นั้นจะเป็นใคร? คนหวังที่นั่งย่อมมีมากกว่าหนึ่ง

         ฤดูหนาวกำลังมา..

         คนตัดหัวมังกรคงใกล้มาเยือนเช่นกัน

         เขายกยิ้มอย่างขบขัน หมาจรจัดมีเรื่องให้สนุกอีกแล้ว เขารู้ แต่คงต้องรอดูว่านายน้อยนอกคอกของเขาจะว่าอย่างไร ชายหนุ่มเอนกาย ก่อนยกขาผาดกับโต๊ะ นอกจากเจ้าของก็ไร้เงาคน หรืออาจจะมี

         เสียงดังกึกกักดังพร้อมกับนักรบหนุ่มร่างใหญ่ มันดูอันตราย แต่เอดาไม่สนใจ เสียทะเลาะดังเกิดขึ้นมาระหว่างนักรบผู้นั้นกับเจ้าของบาร์ เขารู้สึกหน่ายเล็กน้อยเมื่อคิดได้ว่าแสงไฟมันดันอยู่ใกล้เจ้าของ

         เขามองไม่เห็น

         เอดายกตำราของลาเวนขึ้น เพื่อเปิดอ่าน ทว่าเรื่องผิดคาดก็เกิด เมื่อเสียงแคว่กดังขึ้น มีดเล่มหนึ่งปักทะลุกระดาษ เอดาหันกลับไปมองอย่างโมโห นัยน์ตาคู่คมที่ตอนนี้มืดบอดไปข้างหรี่สายตามองเจ้าโจรที่เข้ามาทำร้ายเจ้าของ เสียงตีกันยังก้องอยู่ เขาดึงมีดที่ปักก่อนลุกขึ้น

         มันหันมาตะคอกใส่หน้า บอกว่าอย่ามายุ่ง

         ความแค้นส่วนตัวของมันไม่ได้เกี่ยวกับเขา หากแต่เมื่อเขามองหนังสือในมือ เรื่องมันไม่ได้ง่ายอย่างที่เดินออกไปก็ได้ เรื่องมันโง่เขลา เขาถีบมันออกจากร่างเจ้าของ มันหงายหลัง ก่อนจะมองเขาเป็นศัตรู เอาดาไม่มีดาบ มีเพียงมีดสั้นทู่ๆ ที่มันลอยมาปัก

         แต่นั้นพอแล้ว

         เสียงแหวกอากาศดังขึ้นเพราะแรงเหวี่ยงของดาบฟาดลงมาหวังให้เขาตาย เอาดาหลบก่อนจะก้าวถอยหลัง มันเมาเขารู้และนั้นเป็นเรื่องดี ชายหนุ่มก้าวเข้าประชิดไม่ยากและก่อนที่มันจะรู้ มีดก็แทงเข้าที่ลำคอ แล้วกระชากให้มันออก เลือดสีแดงทะลัก มันร้อง อ๊อก  หลอดลมมันขาด ร่างเอนล้มไป เอดาเดินถอยก่อนโยนมีดให้กับเจ้าของ เขายิ้ม

         “ไม่คิดเงินนะ..”

         เขาไม่อยากได้เงินหรอก หลังเห็นเลือด

         เอดาฆ่าให้แบบเต็มใจด้วยซ้ำ เขาหยิบตำราของลาเวน ปัดฝุ่นนิดหน่อยแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดินขึ้นไปยังชั้นบน ปิดประตูลงกลอน แล้ววางตำราไว้ที่มันเคยอยู่

         ลมพัดอีกครั้ง ผ้าห่มถูกใช้ต่างผ้าทำความสะอาด เขาเอามือเปื้อนเลือดเช็ดคราบให้สะอาดเอี่ยม ลาเวนยังคงหลับใหลแต่ลูน่าตื่น คงได้กลิ่นคาว เขาจุ๊ปาก หมาป่าสีขาวผงกหัวเล็กน้อย มันฉลาด นอนหมอบกับเตียงแล้วหลับไป

         คืนนี้เขาจะฝันมั้ย?

         เอดาคิด กลิ่นเลือดยังติดจมูกแต่นั่นทำเขารู้สึกดี รุ่งเช้าเจ้าโจรนั้นคงกลายเป็นอาหารให้กับพวกแร้งที่อยู่บริเวณนี้ หรืออาจเป็นสัตว์อื่นที่รอคอยของกินประทังชีวิต หากเจ้าของใจดีแบ่งปัน เนื้อนั่นคงไม่เน่าเหม็นไร้ประโยชน์ เขาหลับตาลง พยายามนึกเรื่องเก่า ใช้เวลาไม่นาน เขาเริ่มรู้สึกง่วง

         ความสงบเขามาแทน ราตรีนี้เข้ามาด้วยฝันประหลาด ฝันเกี่ยวกับมังกร ร่างสูงสง่างาม เกล็ดสีดำมันคลับ ดูสะกดสายตา ความงามที่แฝงไปด้วยความโหดร้าย จนทำให้นึกถึงเจ้าหญิงพระองค์หนึ่ง ที่อยู่คิงส์แลนดิ้ง ในความฝันไม่รู้ป่านนี้นางจะเป็นเช่นไร นางมังกรเกร็ดขาวตนนั้นจะโบยบินหรือไม่?

         ภาพในฝันของเอดาไม่ได้เห็นอย่างชัดเจน นาง กางปีนบินก่อนจะร่วงลง หมอบคลานคล้ายบาดเจ็บสาหัส หมาจรจัดตัวหนึ่งได้แต่เพียงเฝ้ามอง และก่อนที่เข้าไปเห่าหอน เอดาก็ตื่นขึ้นมารับอรุณ เช้าที่น่าเบื่ออีกครั้ง เขาบิดอย่างเกียจคร้าน ไร้คนมารบกวน เมื่อคืนมีเรื่องราว ศพนั้นจะเป็นเช่นไร รีบลงไปก็คงรู้ เอดาหัวเราะ เขาอาจโดนมีดเสียบคอหอยตายทันทีที่ลงไป แต่เมื่อลงไปจริงกลับไร้ร่องรอยใดๆ ทั้งสิ้น และเจ้าของบาร์ก็นิ่งพอที่จะบอกให้รู้ว่าอย่าพูดอะไร

         เอดาไม่สนใจอะไรบากขนาดนั้น โจรนั้นโง่ และเช้านี้เขามีนัด

 

 

“โอ้ย! ข้าจะฟ้องแม่!”

         เสียงเด็กน้อยร้องลั่น ดาบไม้ร่วงหลุดจากมือ เอาดาหัวเราะ เขาไม่ได้เอาจริง การเล่นเป็นนักรบดีอยู่อย่างคือการได้เหล่มองสาวๆ ได้อย่างง่ายดาย วืบ! เด็กคนหนึ่งแก้แค้นแทนเพื่อน ฟาดดาบมา เขาหลบได แทงดาบมาทางซ้ายเขาเอี่ยวหลบขวาก ก่อนฟาดดาบไม้ลงมา เขาก็ตีหัวเด็กๆ ไปคนละสองสามทีเป็นเรื่องสนุกสนาน

         หมู่บ้านแห่งนี้อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากกำแพง เขาสามารถเห็นกำแพงจากตรงนี้ได้ ดูไปมันก็เหมือนสันเขายาวไร้ที่สิ้นสุด สูงและน่าเกรงขามนัก ไม่แปลกที่ลาเวนจะอยากมาดูให้เห็นด้วยตา เอดาสงสัยว่าเหล่าคนชุดดำบนนั้นจะรู้สึกเช่นไร ความหนาวที่แทบจะเข้ากระดูกนี้ ความตายที่ดูเหมือนจะโอบล้อมตัวตน จะอย่างไรก็ตาม เวลานี้เขาละอยากได้เหล็กกล้าจากวาลีเรียมาเสียจริง อยากให้มีมังกรลงมาพ่นไฟหลอมมันให้เป็นดาบ

         หนทางข้างหน้าที่เขากำลังไป เรื่องเล่าที่น่ากลัวนั้นจะเป็นจริงหรือไม่นะ

         ไวท์วอลเกอร์

  -----------------------------------

 

ด้นสดจนน่ากลัวเลย/ซับ

  

 

 

edit @ 24 May 2014 11:27:21 by mo.saic

Tags: egot, egotse05, egotwf