เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 หิมะสดใสกับนายเย็นชา (หนึ่งในซีรี่ย์ คนเถื่อนตัวร้าย วุ่นวายวินเทอร์เฟล)
ภาคเอดา เชื่อข้าสิ ว่าข้าไม่ได้เป็นนายเย็นชาอะไรนั่น
 
 
 

เช้าวันที่อากาศเป็นอย่างไร ข้าไม่รู้ เพราะพอตื่นมาข้าเพิ่มพบข่าวร้ายแรงว่าข้าต้องนับวันออกเดินทางกับลาเวน สโนว์ เรื่องชวนปวดหัวเพราะอาการเมาค้างทำให้ต้องนอนนิ่ง แถมอาการปวดชายโครงยังมาหนักอีกเมื่อตอนซ้อมดาบ อาจจะเพิ่มอีกอาการคืออาการปวดหัวเพราะคนที่ข้ากำลังคิด และดันนัดมาเพื่อวัดใจ อาจจะมาตามที่คาดไว้ก็ได้

           นั่นอาจทำให้ข้าเสียพนันกับกระรอกข้า ถ้านายน้อยข้ากล้ามายืนหน้าหอนางโลม ข้าต้องให้เจมส์กินถั่วไม่อั้นเลยนะ  -  -)..

           ข้าลุก และแต่งกายด้วยชุดสีดำ ห้องกว้างและโล่งไปเยอะหลังเก็บของ ในห้องของข้าไม่มีอะไรเหลืออยู่แล้ว มันจัดแบ่งเป็นสัดส่วนเพื่อพร้อมเดินทางที่ไม่รู้จุดหมายของนายน้อย...

           ไม่สิ ลาเวน

           เจ้าหนุ่มนั้นไม่ยอมให้ข้าเรียกว่านายน้อย ด้วยเหตุผลว่าไม่ใช่สตาร์ค บลาๆ ข้าก็ไม่แน่ใจ แต่ยังไงข้าก็ต้องเรียกตามที่เขาต้องการ ลาเวน ข้าท่องให้ตัวเองจำเป็นพันครั้งแล้ว   -  -).....

           เช้าวันนี้.. ไม่สิ สายดูเหมือนว่ามีข่าวลือแปลกๆ หลังจากที่ข้าไปเดินตามถนน คนสัญจรก็ยังกล่าวถึงคนแปลก เหมือนพวกคนเถื่อนให้หนาหูอยู่ ข่าวลือก็คือข่าวลือ แต่ความสงสัยข้ามีมากกว่า

           คนประหลาดแบบไหนหรือคนเถื่อนจริงๆ ?

           ข้ายังไม่รู้เรื่องอะไรเท็จจริง จะให้พูดอะไรไปตามข่าวที่ไร้มูลก็ลำบาก แต่จะว่าไปไหนๆ วันนี้จะไปที่ตลาด ก็ออกหาข่าวกันหน่อยเป็นไร

           เดี๋ยวยังไง ก็ต้องไปตามนัดที่นั่นอยู่ดี เจมส์ เจ้ากระรอกข้าจะได้กินถั่วรึเปล่า ค่อยว่ากัน

-----

           ผ่านไป ครึ่งวัน กับข่าวที่หาอะไรแน่ไม่ได้ บางทีข้าอาจมาหาข่าวผิดทิศ เพราะคนที่ข้าถามกลุ่มหนึ่งล้วนตอบว่าไม่รู้ ในขณะที่อีกกลุ่มบอกถึงการมาของพวกคนเถื่อน  

           ข้าค่อนข้างเชื่อกลุ่มหลังที่บอกข่าวข้า ในขณะที่ข้าจับจ่ายใช้สอย ซื้อของที่คิดว่าจำเป็นต่อเจ้านาย ทั้งเสื้อผ้าบางชุด และของจำเป็นหลายๆ อย่างที่ข้าควรมีให้นายข้าได้ดูแลตนเองได้

           จนวันนี้ข้ายังไม่รู้เลยว่า ลาเวน ต้องการให้ข้าไปที่ใดกับเขา เมื่อถามก็บ่ายเบี่ยงไม่ตอบ อุบเงียบแม้กระทั่งเวลาจะไป ข้าจึงได้แต่นั่งรอ นอนรอ ให้ลาเวนบอกเสียที ยิ่งเมื่อข่าวเรื่องการมาของคนเถื่อน ข้ายิ่งห่วง วินเทอร์เฟลมีท่านลอร์ดที่เก่งกล้า มีลูกพี่ลูกน้องข้าที่เก่งการคอยรับใช้  หมาป่าที่รวมกลุ่มย่อมดีกว่าหมาสองตัวที่ออกร่อนเร่ ข้าละกลัวเหลือเกินที่จะเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรกับคนที่ข้าต้องดูแล

           ถึงข้าจะไม่รู้เรื่องอะไร นอกจาก “ตามมาเถอะ ข้าจะพาเจ้าออกไป” อะไรนั่นก็ตาม... เหมือนบทสนทนาหลายคืนก่อน ข้าจะลืมๆ ไปแล้วด้วยสิ แต่อย่างไร ข้าก็ห่วงจริง ว่าจะดูแลเจ้านายไม่ได้

           ข้าไม่ได้แข็งแกร่งเยี่ยงนักรบหลายๆ คนที่ นายเหนือหัวข้ามี เชื่อเถอะเมื่อข่าวมาแบบนี้นายข้าต้องเตรียมรับมืออะไรแล้วเป็นแน่

            ข้ามาถึงร้านตีเหล็กที่ข้างเคยสั่งของไว้ ช่างตีเหล็กบอกราคามีดสั้นมาแล้ว ข้าจ่ายไปสมราคา ก่อนเก็บมันใส่กระเป๋า หวังว่าของชิ้นนี้คงทำให้เจ้านายข้าปลอดภัย แม้จะไม่อยากให้มีโอกาสนั้นก็ตามที่จะต้องใช้มัน

           ข้าเดินไปตามตลาด หาข่าว หาเส้นทาง พบพวกพ่อข้าพูดคุยถึงทางต่างๆ ที่ต้องระวัง และต้องเข้าใจในเส้นทางดีๆ มีอะไรหลายๆ อย่างที่ข้าควรรู้ และควรทำความเข้าใจเสียให้มาก ข้าไม่อยากให้ความบัดซบของข้าทำสิ่งที่ได้รับมาเสื่อมเลีย

           ผ่านไปนาน จนเกือบจะถึงเวลานัด ข้าหอบของพะรุงพะรังมายังจุดนัดพบ    

           ลาเวนยังไม่มา นั่นเป็นเรื่องดี การมาก่อนเจ้านายมันทำให้ข้ารู้สึกโล่งใจ เมื่อเข้าไปยังหอนางโลม ข้าจึงแอบเข้าห้องพักของเพื่อนข้า ผู้เป็นเจ้าของที่นี่

           ข้ารู้จักเขานานพอดู เป็นเรื่อบังเอิญที่ได้รู้จัก และจะอย่างไรมันก็มีที่พักสงบๆ  ถึงมันจะคับแคบแถมยังเป็นสถานที่หญิงสาวจะร่วมหลับนอนกับบุรุษแปลกหน้าก็ตามที

           เป็นอะไรที่เหนื่อย เหนื่อยจนข้าเผลอหลับคาหอนางโลม ขอบคุณดวงข้า ที่หอนางโลมแห่งนี้เพื่อนข้าเป็นเจ้าของกิจการ ไม่ได้มันข้าคงเสียหนุ่มให้สาวๆ เสียแล้ว และคงได้จ่ายเงินเป็นกำให้แก่พวกนาง

           บ้าชะมัด -  - ) ……… ข้าไม่เคยงีบหลับในหอนางโลมนะ ถึงมาบ่อยแต่ก็ไม่เคย

           “นี่ๆ ...ดูเด็กหนุ่มคนนั้นสิ...หน้าตาคุ้นๆ นะ” เสียงสาวน้อยนางหนึ่งพูด ข้าสงสัยนะ แต่ไม่อยากหัน นั่งมองอะไรชื่นหูชื่นตาดีกว่า แต่พอคิดจะมองไปทางอื่น สายตาข้าก็เหลือบไปมองคนคุ้นหน้า

           ลาเวน มาแล้ว ตามเวลานัดพอดีเป๊ะ นายข้าช่างเป็นคนหนุ่มที่ดีจริง ข้าไม่ได้อยากชื่นชมเท่าไรหรอกนะ

           “...นี่ๆ เขาจะมาหาพวกเรามั้ย?”

           ....ไม่เข้าหรอก นังหนู ข้าตอบในใจพร้อมจิบเหล้า

           “น่ารักเนอะ ผมยาวมากเลย!”

           .... ข้าว่าพวกเจ้าชมแขกแบบนั้น มันจะได้ปิดหน้าวิ่งไปก่อนสิ  ข้าหยิบถั่วโยนเข้าปาก

           “ว่าแต่มายืนรอนานแล้วนะ ไม่เห็นเข้ามาเลย .... หรือเขาจะมารอใคร”

           ข้าเคี้ยวถั่ว กรุบๆ รสชาตินุ่มลิ้น มันถึงเวลานัดแล้วจริงดิ ข้าว่าไม่ได้นัดอะไรให้มันเร็วปานนี้นะ ...จะออกไปดีมั้ยนะ เห็นยืนอยู่นานละ

           “.. นี่ หรือเขาจะมารอนัดคนรัก สตรีที่รัก แบบแอบๆ เล่า”  

           สาวน้อยคนหนึ่งทำหน้าเคลิ้ม ข้ามองนางอ้าปากเหวออย่าตะลึงที่สุดจะบรรยาย

           “ต้องมารอคนรักแน่ๆ เลย!“

           พรูดดด ข้าสำลักน้ำ เสียงข่าวลือของสาวๆ เป็นเช่นนี้เอง นี่ถ้าข้าเดินออกไปตอนนี้ ชีวิตข้าจะเป็นเช่นไร ข้าเอามือทาบอกอย่างรันทด ก่อนจะลุกช้าๆ พยายามทำหน้าราวกับมีกิจสำคัญ แม้ว่าจะออกมาจาก หอนางโลม ดูเหมือนลาเวนจะโมโห ให้ตายเถอะทวยเทพ ข้าเห็นผู้ชายทำหน้างอน 360 องศา (หรือคือไม่พอใจ) ได้อย่างดี แบบที่ชีวิตนี้คงไม่มีโอกาสเห็นจะเห็นจากชายใด

           ข้าออกมาพร้อมความเงียบ สาวๆ ต่างพากันเงียบและผิดหวัง ให้ตายเถอะ ข้าเป็นแขกของพวกนางจริงหรือไม่ เหตุใดต้องมามองเจ้าหนุ่มสำอางแบบนั้น ทำไมต้องมาทำหน้ายินดีเมื่อข้าลากลาเวนเข้ามาหลบหนาวในหอนางโลม

           นี่ข้าแค่เลิกเที่ยวเดี๋ยวเดียวสาวๆ กลับลืมข้า อา ข้าควรยินดีสินะ ข้าน่าจะยินดี ถ้าไม่เพราะว่าข้ารู้จักที่นี้มานาน ขนาดก่อนเข้ามาเมื่อหลายเวลาก่อนสาวๆ ถึงเมินข้าเป็นแถว

           แต่....

           อา ข้ารู้นะ ว่าที่นี่มันเป็นที่ไม่ดี ใครเขาจะว่าดีเล่าแต่มันก็เป็นปกติธรรมดาของชายหนุ่มไม่ใช่หรือ แล้วทำไมสาวๆ ถึงมองเจ้าเด็กที่หลบหลังข้ากันนักหนา ข้าละไม่เข้าใจจริงๆ หรือบางทีข้าอาจควรไปล้างหน้า วันนี้เหนื่อย สมควรไปล้าง ทำตัวให้สดชื่น

           ...............สาวๆ จะได้มองข้าเป็นแขกบ้าง…………………ดีหรือ?

           (ข้าแอบคิดว่า ไม่ใช่เพราะเพื่อนข้าช่วยให้ไม่โดนทำอะไร บางที่อาจเป็นเรื่องอื่นรึเปล่านะ?)

           ข้าทิ้งให้ลาเวนอยู่ท่ามกลางดงสตรี แม้แน่ใจว่าที่แห่งนี้ไม่ว่าใครคงไม่กล้าแตะ และบางที ของบางที ลาเวนอาจ จุด จุด จุด บ้าง แต่ยังไงก็ควรรีบพานายข้าออกก่อนจะมีอะไรเกิดขึ้น ข้าล้างหน้าล้างตา หยิมสัมภาระเสร็จ ก็ชะงักกึก เมื่อเสียงพูดข่าวลือเริ่มชัดเจนขึ้นมากกว่าเดิม

           สายตาข้ามองไปที่ลาเวน ดูเหมือนจากหน้าตระหนก จะกลายเป็นหน้าตาที่เคร่งขรึมเอาการ ว่าไปแล้วเขาเป็นคนฉลาด ฟังอะไรเข้าหูคงตรองดูได้ดีกว่าข้านัก

           ได้เวลา ข้าก็รีบพาตัวเด็กหนุ่มผู้เป็นนายกลับทันที ข้าพยายามทำหน้าเบลอๆ แบบไม่ได้ยินเสียงถอนหายใจกันกราว ของสาวๆ ข้างหลังข้า อา.. ก็ยินดีอยู่บ้างที่ไม่เข้าใจอะไรผิด

           แต่.... ข้าเหมือน.......โดนทำร้ายจิตใจชอบกลนะ

           ข้าแลกเปลี่ยนความเห็นกับลาเวนตลอดทาง ลาเวนถีบม้าข้า ให้ตายเถอะ ข้าละเวียนหัวนัก แถมก่อนกลับยังมาทำร้ายร่างกายข้าอีก

           มีดที่ข้าเตรียมไว้เห็นทีคงยังไม่ต้องให้ตอนนี้  คินนี้ข้าวของคงต้องจัดไว้ ตามที่ได้ข้อมูลมา

           ข้านี้... ช่างเป็นคนที่นายรักนัก .../กรอด...

           ข้าไม่ได้หงุดหงิดอะไรจริงๆ นะ แค่..... ปวดใจ ora

           เมื่อเห็นลาเวนขึ้นปราสาทเสร็จแล้ว ข้าก็กลับห้อง วันนี้เป็นวันที่ปวดหัว ข้าเอนตัวพัก มองเพดานก่อนหลับตา ในใจข้าสัญญากับตัวเอง

           ข้าจะไม่พาลาเวน เฉียดหอนางโลมอีกเลยแม้เพียงนิดเดียวตลอดการเดินทาง ข้าขอสาบาน

           และอีกเรื่องคือ ดูเหมือนข้าต้องทำงานให้หนักกว่านี้เสียแล้ว ข้ารู้สึกเหมือนเอาใจคนไม่เป็นเอาเสียเลย การที่ต้องคิดถึงผู้อื่นนั่นช่างยากนัก แต่ที่แย่กว่านั้นคงเป็นเรื่องฝีมือของข้า  ข่าวเรื่องคนเถื่อนเข้ามาทำข้าฉุกใจคิดว่าหากเจอเรื่องไม่คาดคิดข้าควรทำเช่นไร ข้าอาจเก่งเรื่องธนู แต่หากเจอการจูโจมแบบประชิด ข้าจะปกป้องคนที่ข้าต้องดูแลได้อย่างไร  ดูเหมือนตั้งแต่วันพรุ่งนี้ข้าควรลองอย่างอื่นให้หนักกว่านี้เสียแล้ว ก่อนจะออกเดินทาง ข้าคงต้องพัฒนาฝีมือให้มากขึ้น ศึกษาอะไรเยอะแยะมากมาย

 

           ต้องลุยกันสักตั้ง... ข้าคิดแบบนั้นก่อนหลับตาลง

            .... จากนั้นจึงลุกมาจัดของใหม่ ราตรียังอีกยาวนะ ให้ตายเถอะ ข้าละกลัวจริงๆ ถ้าเจ้านั่นไปวันพรุ่งนี้เล่า?  กล้ามเนื้อที่ปวดตุบๆ กับชายโครงที่โดนถีบปวดพอควรประท้วง แต่ทำอย่างไรได้ ข้าอยากให้แน่ใจ วันนี้เช็คใหม่อีกก็ดี ข้อมูลของเราหาดีพอหรือยังนะ? 

           ปวดหัวชะมัด ปวดชายโครงแล้วด้วยสิ

           หวังว่าวันนี้จะเป็นวันที่ดีนะ? กลางคืนช่างสดใสจริงๆ 

 

 

 

 

 ------------------------.

สรุปอีเวนท์

 
 
2. ตรวจสอบความน่าเชื่อถือของเรื่องที่ได้ยินมาเสียก่อน

ผลลัพธ์: Vit -15%, Merit -4

/เอดานายต้องเข้าใจลาเวนหน่อยนะ *บรีบ*
คนเขายังไม่เคย (?)  ต้องค่อยๆตะล่อม... /ลาเวนตบรัว

#2 By CMS_NaDaRe on 2013-08-01 21:22

ตรวจกิจกรรม:
ตัวอักษรทั้งหมด 7,314 ตัว

รวมทั้งหมด 7314/7 = 1044.86
ผลตอบแทนที่ได้รับ: Money 500, HP +1

#1 By EGoT on 2013-08-01 20:40